“Het laboratorium van de meteoroloog beslaat de volledige aarde”. Achter deze zin schuilt één van de geweldigste uitdagingen voor de mensheid: het voorspellen van het weer (foto 1 & 2)

De meteorologie negeert grenzen, waarbij observatie de basis is van het begrijpen van een complex systeem en de voorspelling van zijn evolutie. Het moet beoefend worden op de meest omvangrijke schaal mogelijk, zowel aan het oppervlak (wat al verschillende eeuwen geleden begon) als in de hoogte (wat pas begon in het begin van de 20ste eeuw).

Aan de resultaten van de klassiekere waarnemingen, worden deze van het radio-onderzoek en de iets modernere radarbeelden (foto 3) voor het detecteren van neerslag, toegevoegd. Ook satellieten (foto 4) fotograferen continu de hele planeet, terwijl andere toestellen bijvoorbeeld enkel onweer opsporen. (foto 5)

Vandaag de dag gebruikt men meer en meer numerieke modellen die, vertrekkende van mondiale waarnemingen, de toestand van de atmosfeer berekenen op opeenvolgende tijdstippen. (foto 6)

Deze activiteit, georganiseerd op lokale en mondiale schaal, steunt op een wetenschappelijke basis en kent vele nuttige toepassingen. Ze draagt bij tot het behoud van natuurlijke rijkdommen en de bescherming van mensen en goederen.