De meest gekende uitingen van deze activiteit zijn misschien wel de zonnevlekken. (foto 2 & 3) De berekening van een internationale index voor zonnevlekken laat toe om het cyclische karakter van de activiteit van de Zon te bewijzen. En inderdaad, ongeveer elke elf jaar bereikt de Zon een maximale activiteit. Deze wordt gekenmerkt door belangrijke veranderingen in de structuur van haar atmosfeer en een sterke stijging van de frequentie en de intensiteit van uitbarstingen. (foto 4 & 5)

De cyclische zonneactiviteit heeft niet te verwaarlozen gevolgen voor de Aarde en meer bepaald voor de menselijke activiteiten.

Zo worden, bijvoorbeeld, de baanparameters van satellieten in een lage baan om de Aarde gewijzigd en hun levensduur ingekort door verhitting en uitzetting van het buitenste gedeelte van de Aardse atmosfeer. Dit fenomeen wordt veroorzaakt door de toename van de X-stralen en ultravioletstraling wanneer de zon een actieve fase van haar cyclus begint.