Zo bestudeert men de fysische toestand die binnenin de Zon heerst (temperatuur, dichtheid, chemische samenstelling). (video 1, foto 1) Men meet het magnetisch veld van de zon en onderzoekt de rol daarvan in de vorming van zonnevlekken. (video 2, foto 2 & 3) Zonneneutrino's, dat zijn deeltjes uitgezonden uit de kern van de Zon, die heel weinig interactie vertonen met de materie, worden intensief opgespoord. Ook blijft er het vraagstuk van het verwarmingsmechanisme van de chromosfeer en de corona (foto 4) (de verre buitenlagen van de Zon), waar de temperatuur miljoenen graden bereikt, terwijl het aan het zichtbaar oppervlak van de Zon niet meer dan 6000 graden is.

Door dit onderzoek begrijpen we niet alleen onze "ster van overdag" beter, maar evenzeer alle andere sterren in het Universum, want de Zon is niet meer dan één van de vele andere sterren; haar chemische samenstelling dient dus als referentie voor de studie van alle sterren in het Heelal.